(( خداحافظ  ))

     عشق وقتي كه مي ايد همه جيز را با خود مي اورد

            و وقتي كه مي رود همه جيز را با  خود  مي برد

                      و تنها چيزي که باقي مي  ماند   مرگ  است

          آنگاه که کاخ آرزوهای کسی را ویران  می کنی

                           شدن غرورش را نشنوی

            آنگاه   که   غرور   کسی     را    له  می کنی

            آنگاه که خدا را می بینی و بنده خدا را نا  دیده

            می گیری  می  خواهم  بدانم  دستانت را   به

            سوی کدام آسمان   دراز  می کنی   تا   برای 

                     خوشبختي   خودت   دعا  کنی؟

عاقبت خواهم رفت
        تا سحر مي مانم ....
               من در اين خاك غريب

همه از عشق و وفا لب به سخن مي گويند ساده دل مي بندم

هرکه را مي بينم سخن از مهر و وفا مي گويد  در عمل بايد ديد

 کار  اين  مردم  ،  شيرين  سخن  زيبا  رو  عاقبت  دل  بستم ،

آن همه مهرو وفا آخر کو هرچه من مي جويم کمتر از آن  اثري

مي يابم مانده ام بي کس و تنها  در  اين خاک  غريب مردم  از

عشق سخن مي گويند ، به درشتي به گزاف اين همه زشتي

و نا پاکي مردم ز کجاست؟من دلم  پر  خون  است  شده  صد

چاک  دلم  تا  سحر  مي مانم  .....  سخنم  را به  که  گويم ؟

تو  که نا پاکي  من مي بيني  !  لحظه اي  در آينه خود را بنگر

عاقبت خواهي ديد که سحر مي آيدتو که از من دوري سخنم

باور کن.

""" شاعر عباس تفضلی"""

   جرات مشق حرفهایم را در حرمت سپیدیت  یافتم
       بگذار برایت بگویم که چه اندازه  تنهاییم  بزرگ  است
             بگذار برایت بگویم که عکسم برایش افتاده درمساحت تقویم
                   بگذار برایت بگویم که در خطاب او انگشتهایم از  هوش رفتند
                        بگذار  برایت  بگویم  برای خوردن یک سیب چقدر تنها ماندم

در حسرت دیداره تو اواره ترینم ...

        دیونگی هات برا من دیگه معنی نداره

         عشق و عاشقیه تو تو دلم جايي نداره

  فکرشونمی کردم یه روزی منم بخوام عاشق بشم

         تو زندون تنها ییها فدای بازیهات بشم

              افسوس كه عشق در ميان ادميان هوسي بيش نيست ...

آرزو دارم شبی عاشق شوی ....

      آرزو   دارم   بفهمی   درد   را ....

                تلخی  برخورد های  سرد  را ....

می رسد روزی که بی من لحظه ها را سر کنی ....

می رسد روزی که  مرگ  عشق  را   باور   کنی ....             

می رسد  روزی  که   شبها  در  کنار  عکس من ....

نامه  های   کهنه ام  را مو  به   مو  از   بر  کنی ....

 با  جشماي  بي تفاوت  رو به  روي  من   ميشيني

 ميكي هرجي بود تموم شد نمي خواي منو  ببيني

 روزاي   خوبمون    انكار    همه   از    ياد   تو    رفته

 رو  به روت  كريه  نكردم  نميدوني   كه  جه   سخته

 تو كه  جاي  من  نبودي  وقتي  خنده ها   تو   ديدم

 وقتي   اخرين    كلامو   از     صداي     تو    شنيدم

 نه  تو  اوني  كه ميكفتي  نه  برات  فرشته    سازم

 فكر شم  نكرده  بودم   اينجوري  به   تو    مي بازم

 بر سنگ قبر من بنوسيد خسته بود  اهل  زمين نبود  نمازش شکسته بود  

 بر سنگ قبر من بنويسيد پاک بود چشمان او که دائما از اشک شسته بود

 بر سنگ قبر من بنويسيد اين درخت عمري براي هر تبر و تيشه دسته بود

 بر سنگ قبر من بنويسيد  کل عمر پشت دري  که باز نمي شد مانده  بود 

 زیر   خاکستر    ذهنم    باقی   ست

سوختم باران بزن شايد تو خاموشم کني

        شايد امشب سوزش اين زخم ها را کم کني

                    آه  باران  من سرا پاي  وجودم  آتش  است

                                 پس بزن باران بزن شايد تو خاموشم کني

  دیدی آخرش  منو گذاشت  رو رفت ..

                 از زمین  قلبمو برنداشت و  رفت..

  دیدی    آخرش   منو    دیونه    کرد .. 

                واسه   رفتن  همینو   بهونه  کرد..

  دیدی اون وعده هایی که رنگی بود..

               تمومش فقط  واسه  قشنگی  بود..

  دیدی  اون  که  دلمو  بهش   دادم..  

               رفتو  از  چشمای   نازش   افتادم ..

  دیدی آخرش  منو  تنها   گذاشت ..

              تشنه رو تو  حسرت دریا   گذاشت..

             دیکه از  چشم سیات  بدم  میاد

             از  همه  خاطره  هات  بدم  میاد

                           من دیگه از دروغات خسته شدم

                           دیگه   از   رنگ  لبات   بدم   میاد

            میدونم وقتی که  طوفانی بشم

            دل    تو   موج     سواری   بلده

                           تو  خودت  به جز  فریبکاری  بگو

                           دل  تو  دیگه  چه  کاری   بلده ؟ 

می  گذره ماهی  و سالی  اما   باز  پر  از  غروبم

  پيداست هنوز شقايق نشدي ...

        زنداني  زندان  دقايق   نشدي ...

             وقتي که مرا از دل خود مي راني ...

                 يعني که تو هيچ وقت عاشق نشدي ...

  زرد است که لبريز حقايق شده است ...

       تلخ است که با درد موافق شده است ...

               شاعر  نشدي  و گر  نه  مي فهميدي ...

                      پاييز بهاريست که عاشق شده است ...

شاید يه كسي شبها براي اينكه خوابتو ببينه به خدا التماس ميكنه

شايد يه كسي به محض ديدن تو دستش يخ بزنه و تبش قلبش زياد ميشه

مطمئن باش يكي شبها بخاطرتو دريايي از اشك ميخوابه ولي تو اونو نمي بيني

                  "" pas khak bar saret ke enghad nafahmi ""

                     ""    از طرف ... system ""

توي قلبت جايي واسم نيست نمي گم كسي رو داري....

اما  ديگه  باورم   شد  كه  مي خواي  تنهام   بذاري....

ديگه دستاتو ندارم ديگه چشمات مال من نيست....

آن نگاه جستجو گر اين روزا دنبال من نيست....

نمي  گم  داري  مي گردي  دنبال   يه  عشق  تازه....